آسیب شناسی حركات موزون معاصر :

چند سال پس از پايان جنگ يعني در دهه 1370 شمسی آرامش نسبي دوباره به جامعه بازگشت و هنرمندان از جمله موسيقي دانان فعاليتهاي گذشته خود را از سر گرفتند و دوباره حركات موزون نيز جايي براي خود در ميان ساير هنرها باز كرد ولي نه به آن شكل رسمي كه در قبل وجود داشت . حركات موزون مي توانست بعد از چند سال دوباره به عنوان يك هنر در ميان اقشار مختلف جامعه پذيرفته شود. اما در ايران اين هنر از طريق رسانه ها يا حتي ساير كانون هاي هنري مانند جشنواره ها جدي گرفته نشد . آنان که باله کار میکردند خب نه هنری ایرانی بود و نه آنان درست آموخته بودند . یک سری حرکات ضعیف با استقرارهای سست که هیچ بالرین حرفه ای را مجذوب نمیکرد . فیلمهای موجود باقیمانده از آن زمان مشخص کننده سطح اجرای حرکات موزون توسط این افراد می باشد چه در زمینه باله و چه انواع دیگر حرکات موزون . برخی از آنان هم بيشتر به سمت موسيقي مجلسی كشيده شدند و در همين دوران كم كم زمينه پيدايش و بروز افرادی در بیرون در زمينه حركات موزون پديد آمد كه حركات سطح پایین خود را ارائه و به عنوان فرهنگ ايران زمين معرفي و آبروي انواع حركات موزون فاخر ايران زمين را نیز بردند ... اضافه بر اين برخی از آنان آنچه كه ارائه مي دهند بيشتر برگرفته از حركات موزون عربي ، ريتم هاي عربي و تلفیق با ریتمهای موسیقی صرفا مجلسی است نه حركات موزون و موسيقي فاخر ايراني . / برگرفته از نقدها و مقالات حرکات موزون ایران زمین نوشته رضا میرهادیان . ذکر این مطلب فقط با درج نام نگارنده بلامانع می باشد.

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ ساعت 11:35 توسط رضا میرهادیان |